என் கரம்

என் கரம் 

குளியலில் சுத்தம் செய்து நன் வந்தேன்.
காலை உணவாக உன் உதடை நீ தந்தாய்.

கொஞ்சவும் தயங்கவில்லை, இருவர் இதழ்களில் மருவரின் எச்சை.
மார்பை தழுவ, இடுப்பின் கீழை என் கரங்கள் ஒதுங்க, எழுந்தது நம் இச்சை.

சூடான இரத்தம் பாய்ந்ததனால், கட்டை மரம் ஆனதோ என் மென்மையான உறுப்பு.
மழை பொந்து ஓய்ந்ததுபோல், அப்டி ஒரு வெள்ளம். தொடங்காவதற்கு இதுவே சிறப்பு.

எழுந்துவிடுவானோ, பார்த்துவிடவானோ, சிறுவன் ஆயிற்றே, என்று ஒரு அச்சம்.
உணர்வோ  உச்சகட்ட, விட மனது எல்லை, என்னும் இருக்கே மிச்சம்.

அவள் சொன்னால், இயந்திரம் தியராகவுள்ளது, போய்வா இந்த வேளை.
என் அய் விறல் கரத்தின் பதிலகவா? இதை விட வேர் என்னை வேலை.

ஆடை ஓதிந்தது, தழிவினோம் நிர்வாணம்.
இறங்க இறங்க, என் கை அடைந்ததோ கீழ் வானம்.

கொஞ்சம் இடது, கொஞ்சம் வலது , பிடித்தாய் கண்ணா.
ஆஹா, ஒ ஹோ ! வந்தேன் மூன்று முறை மண்ணா.

ஒரு நன்றி முத்தம் இதழில், அவசர வாழ்க்கையில் இதுற்கு மேல் இல்லை நேரம்.
த்ரிப்தியான ஒரு புண்ணகை அவள் முகத்தில், இயந்திரத்தை வென்றது என் கரம்.